۰۵۰۰۲۰۹۷۱۴- کودک ۲ ساله با آبسه باسن مراجعه کرده است. بیمار تورم و قرمزی در ناحیه باسن داشت و در همان محل سابقه تزریق پنیسیلین دو ماه قبل به علت شک به فارنژیت استرپتوکوکی دارد.
در سونوگرافی تجمع چرک در بافت نرم به اندازه ۵۰ در ۲۰ میلیلیتر گزارش شد. در اتاق عمل آبسه تخلیه شد و کلیندامایسین دریافت کرده است.
نکته: فاصله سه ماهه از زمان تزریق تا بروز آبسه زیاد است. تجویز آنتیبیوتیکهای نامناسب یا با دوز غیرمناسب میتواند باعث درمان ناقص و طولانی شدن سیر بیماری شود. وجود نقص ایمنی در صورت تکرار عفونت های شدید یا غیر معمول توصیه شد.
نکته: تزریق دو ماه قبل پنی سیلین به علت مساهده اگزودا در گلو بوده است که احتمال عفونت استرپتوکوکی در این سن کم است و علل ویروسی مانند آدنوویروس و اپشتین–بار ویروس مطرحتر هستند.تجویز پنی سیلین اندیکاسیون نداشته است.
نکته: درمان فارنژیت استرپتوکوکی زمانی انجام میشود که نتوان عفونت ویروسی را رد کرد. روش استاندارد تشخیص ، کشت گلو است که منفی بودن آن عفونت استرپتوکوکی را رد می کند، آزمایش سریع انتی ژنی هم در صورت مثبت بودن ارزشمند است اما اگر منفی باشد عفونت را رد نمی کند و نیاز به آزمایش کشت برای رد کردن عفونت است.
نکته: با توجه به هزینه و زمان بر بودن آزمایشها ، بیماران کمتر تمایل به انجام آزمایش دارند. بنابراین تصمیم برای تجویز انتی بیوتیک در فارنزیت در شرایط کشو ما عمدتاً بر اساس علائم بالینی است؛ در سه حالت زیر عفونت استرپتوکوک گروه آ با علایم بالینی رد می شود (۱) وجود دو علامت از چهار علامت ویروسی (سرفه، عطسه، آبریزش بینی، اسهال) یا (۲) بروز کانژکتیویت (فارنگوکانژکتیویت به علت ادنوویروس) و (۳) زخمهای شبیه آفت در قسمت خلفی گلو (هرپانژین به علت کوکساکی ویروس). سنین زیر ۲-۳ سال با توجه به ناشایع بودن فارنژیت استرپتوکوکی و نادر بودن تب روماتیسمی، تجویز انتی بیوتیک توصیه نمی شود.
نکته: درمان فارنژیت استرپتوکوکی در پیشگیری از گلومرولونفریت حاد نقش ندارد یا نقش اندکی دارد. در صورت وجود فارنژیت استرپتوکوک گروه A در کودکی که گلومرولونفریت حاد دارد، برای پیشگیری از انتقال به دیگران توصیه به درمان با انتی بیوتیک است